تاریخ: ۱۳۹۴/۰۵/۰۴

محصولات کشاورزی:

الف:محصولات زراعی:

۱-زعفران:

   محصولی استراتژیک و با ارزش برای مردم این منطقه بوده و قسمت اعظم درامد بسیاری از خانواده های بیلند از زعفران می باشد. زعفران محصولی پائیزه بوده و زمان گلدهی آن آبانماه می باشد. همراه با باز شدن گلهای زعفران شکوفه های خنده بر گونه کشاورزان زحمتکش منطقه شکوفا می گردد یکی از ثمرات اجتماعی این محصول ایجاد روحیه تعاون و همکاری در بین خانواده هایی که فاقد محصول زعفران هستند می باشد،آنها سعی می کنند به کمک یکدیگر بشتابند و آنها را در چیدن و باز کردن کلاله ها یاری نمایند. در فصل زعفران شب نشینی ها افزایش بسیار زیادی دارد و روابط اعضای خانواده گرمتر از گذشته می شود سطح زیر کشت زعفران در بیلند ۱۰۰ هکتار و متوسط عملکرد ۶ کیلوگرم در هر هکتار می باشد.

زمان کشت زعفران اواخر شهریور و اوایل مهرماه می باشد زمان برداشت ۱۰ تا ۱۵ روز بعد از اولین آبیاری است.به اعتقاد کارشناسان با کمی توجه به کشتزارهای زعفران می توان به افزایش تولید در سطح هر هکتار تا سقف ۱۵ کیلوگرم اقدام کرد و اگر این مهم انجام شود ضمن افزایش درآمد کشاورزان دست مسئولین کشور برای صدور بیشتر این محصول صادراتی نیز بازتر خواهد بود.

۲ گندم:

   گندم از جمله محصولاتی است که قداست خاصی داشته و بوجود آمدن قناتها بخاطر کشت آن بوده است. غذای اصلی مردم در گذشته و حال از گندم تهیه می شده و در گذشته نیاز مصرفی روستا در خود روستا تهیه می شده است. سطح زیر کشت گندم آبی روستا ۶۰-۵۰ هکتار بوده است و در سالهایی که بارندگی خوب باشد بهمین مقدار دیم نیز کشت میگردد. متوسط عملکرد گندم آبی ۵-۶ تن در هکتار و متوسط عملکرد دیم ۵۰۰ کیلوگرم در هکتار است و ارقام کشت شده شامل گندم روشن-قدس و ارقام محلی بوده و به جهت استفاده از کاه در تغذیه دام بیشتر از ارقام روشن و پابلند استفاده می شود و از آنجا که تغذیه اصلی گاو و گوسفند از کاه است بنابراین کشت غلات بخصوص گندم اهمیت بیشتری پیدا می کند متوسط عملکرد کاه ۲ تن در هکتار می باشد.

۳-جو:

   از غلات عمده کشت شده در بیلند می باشد و در تغذیه دام بخصوص گوسفند نقش ویژه ای دارد سطح زیر کشت آن حدود ۳۰ هکتار و متوسط عملکرد ۴ تن در هکتار می باشد ارقام جو کشت شده شامل والفجر و ارقام محلی می باشد.

۴-یونجه:

   کشت یونجه در قدیم در بیلند مرسوم بوده و آنرا به نام محلی سبسک می شناسند. سطح زیر کشت آن ۲۰ هکتار بوده و در قطعات کوچک کشت می شود. برداشت یونجه با دست انجام گرفته و این علوفه به صورت تازه و یا خشک (در اصطلاح محلی بیده)مورد استفاده قرار میگیرد.

۵-زیره:

   کشت زیره در سالهای مختلف بسته به وضعیت بارندگی تفاوت دارد بطوریکه ممکن است در یک سال اصلاً زیره کشت نشود و یا خیلی کم باشد و در بعضی سالها بصورت دیم و آبی کشت گردد متوسط سطح زیر کشت ۵ هکتار و تولید ۵۰۰-۴۰۰ کیلوگرم در هکتار می باشد.

۶-جالیز:

   کشت خربزه و هندوانه در قدیم رونق بیشتری داشته است و در حال حاضر به لحاظ آفات و بیماریها کشاورزان علاقه ای به کشت محصولات جالیزی نشان نمیدهند زیرا بعلت خرده مالکی استاده از سموم با توجه به قیمت آن مقرون به صرفه نبوده و کشاورز تمایلی به خرید سم برای جالیز نشان نمیدهد و با این وجود کشاورزانی هستند که هر ساله اقدام به کشت محصولات جالیزی نموده و در مبارزه با آفات و بیماریهای آن موفق هستند سطح زیر کشت انواع محصولات جالیزی بالغ بر ۵ هکتار و متوسط عملکرد ۲۰ تن می باشدم.

ب)محصولات باغی:

انگور:

   مهمترین محصول باغی منطقه انگور است و قدیم الایام هر خانواده این روستا سعی داشته یک باغ انگور به مساحت حداقل۱/. هکتار داشته باشد بهترین گونه های انگور منطقه شامل انگور عسکری و حسینی می باشد و از انگورهای رنگی مثل انگور سیاه و انگور رخ در تهیه شیره انگور(دوشاب) استفاده می کنند سطح زیر باغهای انگور حدود ۵۰ هکتار با عملکرد ۷-۶ تن در هکتار می باشد.

انار:

   انار از جمله محصولات باغی است که از قدیم همراه با انگور در کناره های باغ کشت می شده است . در بیلند باغهای انار متراکم به ندرت دیده می شود و کاشت انار در کنار نهرهای آب ،کنار باغات انگور همراه سایر درختان میوه مرسوم است  در بیلند بیش از ۱۰ هزار درخت انار وجود داد که تولید سالانه آن حدود ۱۵۰ تن می باشد.

پسته:

   پسته از محصولاتی است که در چند سال اخیر کشت آن رایج شده است و در مجموع بیلند و آبادیهای متعلق به آن ۱۰ هکتار پسته وجود دارد که معمولاً یک ساله و دو ساله است و پسته ای که به سن بازدهی رسیده باشد بصورت تک درخت و بطور پراکنده مشاهده می شود.

زردآلو:

   باتوجه به گرم و خشک بودن منطقه زردآلو رشد و تولید نسبتاً خوبی دارد ولی بدلیل عدم رعایت اصول زراعت و باغبانی درختان زردآلو در سنین بالا مبتلا به گموز شده و خشک می شود. بالغ بر ۲ هزار اصله درخت زردآلو با تولید ۱۰۰ تن وجود دارد که بیشتر جنبه خود مصرفی دارد و بمقدار کمی نیز به بازار میوه برده می شود.

   محصولات باغی دیگری مثل هلو-شفت آلو-انجیر– بادام- آلبالو و سیب وجود دارد که سطح زیر کشت آنها کم بوده توت نیز از درختان قدیمی و کهن بیلند است که در کناره نهرها کشت شده و در فصل بهار  مردم روستا از آن استفاده می کنند البته توت در پرورش نوغان نیز نقش مهمی دارد .